Krachtbal vrijwilliger in de kijker: november 2026
Maak kennis met Jan Vanhecke en ontdek zijn vrijwilligersverhaal.
Hoe lang ben je al betrokken bij KRACHTBAL?
Ik maakte kennis met de krachtbalsport in 1982, toen krachtbalclub Sint-Michiels verhuisde van het toenmalige Boudewijnpark naar de terreinen aan de Abdijbekestraat. Dus ben nu al zo’n 44 jaar verknocht aan onze sport.
Welke sporten/ vormen van beweging doe je?
Naast het krachtballen zul je me vaak op de mountainbike terug kunnen vinden. Ook maak ik graag eens een ritje met de motor, en een gezonde, lange wandeling in de natuur kunnen me ook wel bekoren. En in de winter zeg ik geen nee tegen een skireisje. Wegens een hardnekkige blessure staat het lopen nu wel op een laag pitje.
Wat doe jij zoal als vrijwilliger?
In onze krachtbalsport heb ik verschillende taken. Vooreerst ben ik bestuurslid bij KBC Sint-Michiels. Daarnaast ben ik ook actief als coach. Vorig jaar kon ik mijn team, bekend als “de noncha’s”, in regionale begeleiden en na de promotie naar de tweede afdeling neem ik nu de twee teams van Sint-Michiels B in de tweede afdeling onder mijn hoede.
Maar het meeste van de vrije tijd steek ik misschien wel in het scheidsrechteren. Wekelijks kun je me vinden op het West-Vlaamse land om wedstrijden te leiden. Ik behaalde het diploma van scheidsrechter in 1987 en was onafgebroken actief. Vanuit mijn professionele bezigheden werd mij jaren terug gevraagd om ook de cursus van scheidsrechter op mij te nemen. De overstap naar een plaatsje binnen het West-Vlaamse scheidsrechterscomité was dan ook niet groot. Ik ben nu nog altijd secretaris. Zo proberen we met ons team wekelijks alle wedstrijden aan de verschillende scheidsrechters toe te kennen, wat toch heel wat puzzelwerk met zich mee brengt en hoe dichter bij het weekend hoe banger het afwachten is naar onverwachte afzeggingen.
Wat is jouw favoriete sportmoment dat je hebt meegemaakt als vrijwilliger?
Eigenlijk hebben we al heel veel mooie momenten mee mogen maken. Een paar hoogtepunten.
- Buiten de krachtbalwereld mocht ik onlangs de schoolploeg voetbal begeleiden op het WK voetbal voor schoolploegen in China voor U18-spelers. Het was niet enkel voor onze 18 leerlingen maar ook voor de 7 begeleiders een zwaar maar onvergetelijk avontuur met 7 topwedstrijden tegen onder andere topteams uit China, Tsjechië, Chinese Taipei (Taiwan) en Qatar . Het was echt mooi om te zien hoe de individuen in een paar weken tijd groeiden tot een hechte groep. Dat is ook iets wat ik graag zie bij mijn krachtbalspelers. Elke keer het beste van jezelf geven mét respect voor de tegenstanders. Als je verliest maar de inzet was optimaal, dan kan ik daar goed mee leven.
- Een onvergetelijk moment beleefden we op de World Games in Den Haag in 1993. We waren toen met ons krachtbal aanwezig als demonstratiesport. Indrukwekkend hoe alles tot in de puntjes geregeld was. Je voelde je een echte prof!
- Met onze scholierenploeg hebben we ook mogen meespelen in de TV-reeks “Postbus X” (aflevering: de Helikornuiten). We mochten een wedstrijd spelen die opgenomen werd in het chique hotel “’t Convent in Reninge”. Na een dag opnames kon Jan Benoot de boef uiteindelijk uitschakelen met een perfect uitgevoerde nekworp…
- Op sportief vlak hadden we in onze scholierentijd een topploeg. We speelden de eindronde van de beker in tornooivorm in Loppem. Onze toenmalige coach Joris Rosseel had een geniaal plan. De dag voor dit belangrijk tornooi mochten we niet vroeg gaan slapen. Daarom had hij ons uitgenodigd voor een gezellig samenzijn (waar we onder andere de wekelijkse nota’s in de schoolagenda van zoon Jurgen konden nalezen – prachtig leesvoer trouwens!). De morgen erop konden we ons opwarmen op ons eigen terrein in de Abdijbekestraat, terwijl de meegereisde supporters nagelbijtend stonden te wachten op het veld van Loppem. We warmden ons dan nog verder op voor het kasteel van Loppem en kwamen 2 minuten voor tijd op het terrein en speelden zo een topwedstrijd die we met het kleinste verschil wonnen. Meteen lag de weg naar de beker open.
Wat is het leukste dat je ooit hebt gehoord van deelnemers tijdens een activiteit?
Een grappige anekdote was in een jeugdwedstrijd waar een spelertje van Avanti Lissewege zijn identiteitskaart vergeten was. Bij controle voor de wedstrijd zei ik:”Dat zal dan vijf euro boete zijn.” Het spelertje ging dan prompt naar zijn ma en kwam terug met … een briefje van vijf euro (die ik natuurlijk niet aanvaard heb).
Leuke momenten zitten soms in kleine hoekjes. Zeker tijdens jeugdwedstrijden probeer ik de spelers extra uitleg te geven waarom een fout gefloten wordt zodat ze echt wel uit deze fout kunnen leren. Als je dan ziet dat ze zo iets oppikken in het verloop van de wedstrijd dan ben je blij dat je hen hebt kunnen helpen in het groeien in de sport.
Welke sport zou je absoluut niet willen proberen en waarom?
Ik sta open voor veel sporten, maar als het er te ruw aan toe gaat, dan probeer ik wel te passen. Zo lijkt het boksen niet echt een sport voor mij.
Heb je een (grappige) anekdote van een sportactiviteit die je nooit zult vergeten?
Een verplaatsing naar Halle was altijd een verrassing. Halle speelde indertijd op zaterdagnamiddag. Als jonge gasten hebben we daar heel wat mooie wedstrijden gespeeld, maar ook het extra-sportieve was even belangrijk. We waren eens gaan spelen net toen het carnaval was in Halle. Met Jurgen Rosseel als voortrekker wist je dat dit een latertje zou worden. Een van onze spelers zou die avond naar een trouwfeest gaan, maar rond 18.00 belde hij zijn toenmalige vriendin dat het iets later zou zijn. Een paar uur later pleegde hij nog maar eens een telefoontje om tenslotte nog een beetje later te moeten melden dat hij misschien nog juist op tijd zou zijn om het dansfeest mee te maken. Niet dus…, want de ambiance was te groot in Halle en de pintjes te lekker!
Als je mag dromen? Wat zou je op gebied van sport of in jouw trefpunt nog willen verwezenlijken?
Ik hoop vooral dat onze krachtbalsport nog lang mag blijven bestaan. In een veranderende maatschappij is het heel moeilijk om vrijwilligers te vinden. Het probleem is ook dat de grote clubs alsmaar groter worden. Het is immers gemakkelijker om als vrijwilliger het karretje ergens aan te hangen dan een echte voortrekker te moeten zijn. Maar als je geen tegenstanders meer hebt, dan kun je ook geen wedstrijden meer spelen, dus hopen we dat er opnieuw clubs bij kunnen komen. Ik ben dan ook heel blij dat clubs, die het in het verleden moeilijk hadden om te overleven, nu dankzij de inzet van de vrijwilligers hun jeugdwerking – en meteen ook hun club – vers bloed gegeven hebben. Als je ziet hoe de jeugdwerking in sommige clubs aan het boomen is, dan stelt ons dat gerust.
Daarnaast hoop ik ook dat meer mensen zich engageren om de taak van scheidsrechter op zich te nemen zodat alle wedstrijden toegekend kunnen worden aan een officiële scheidsrechter. Een wedstrijd in goede banen leiden en het respect krijgen van de spelers is echt wel de uitdaging waard.
Wat is jouw persoonlijke motto als het gaat om sport en vrijwilligerswerk?
Geef altijd het beste van jezelf en je krijgt o zo veel terug van de mensen. Probeer zo het beste uit de vrijwilligers te halen.
Wat is de meest onverwachte vaardigheid die je hebt geleerd door vrijwilligerswerk bij
De verbondenheid binnen de grote krachtbalfamilie vind ik uiterst belangrijk. Na de wedstrijd met de clubgenoten of tegenstanders nagenieten van de wedstrijd en het positieve onthouden voor de volgende wedstrijden. Als scheidsrechters vind ik het heel belangrijk om de jonge of beginnende scheidsrechters te motiveren en te blijven begeleiden. Het doet dan enorm veel deugd dat ze bij ons of ander scheidsrechters terecht kunnen om eventuele spelsituaties die ze meegemaakt hebben samen te bespreken.
Hoe zou jij andere mensen motiveren om ook vrijwilliger te worden? Wat wil je hen zeggen?
De taak van scheidsrechter is niet altijd geven gemakkelijk. Een speler kan een fout maken in een wedstrijd. Een scheidsrechter is ook maar een mens en kan en mag fouten maken. Als je maar drie foutjes gemaakt hebt in een wedstrijd, dan heb je een goede wedstrijd geleid. Maar begin zeker niet te compenseren want dat door meer kwaad dan goed.
Jan is een onmisbare vrijwilliger binnen de krachtbalsport. Bedankt Jan voor het interview en jouw inzet!
